Toets "Enter" om naar de inhoud te gaan

Dood & Verderf – juni 2018: Madball, Obscura, Ghost en meer

Dood & Verderf – juni 2018: Madball, Obscura, Ghost en meer
Dood & Verderf

 
 
00:00 /
 
1X
 

Grá – Till Sörjerskorna (Väsen)

“The dark aspects of ancient Scandinavian spirituality.” Dat klinkt als een omschrijving van elke mogelijke Scandinavische metalband. En dat is het ook! In dit geval gaat het om Grá, een Zweedse band die sinds 2011 blackmetal maakt. Nouja, niet zomaar een Zweedse band, want het is het experimenteerverhikel van Dark Funeral-zanger (kuch) Heljarmadr. Zijn nieuwste album, Väsen, zal nooit erg hard opvallen in de middelmaat, behalve openingssingle en prijsdier ‘Till Sörjerskorna’. Want daar klopt bijna alles aan.

God Is An Astronaut – Mortal Coil (Epitaph)

God Is An Astronaut is natuurlijk geen échte metalbands. Postrock, heet dat in het genre: lang uitgesponnen geluidsmuren, veel sfeer, geen zang. Iets meer distortion, en je hebt post-metal zoals van Cult Of Luna, en dan is het opeens weer wél metal. Afijn, Satans wegen zijn ondoorgrondelijk. God Is An Astronaut doet vooral denken aan Mogwai, komt ook uit Ierland, maar klinkt alleen net iets harder en agressiever. Ik zag ze ooit op ruim 120 decibel in de kelder van wijlen Nighttown, en dat was een life changing event. Mortal Coil zou prima in die set gepast hebben.

Zwaar Aanbevolen

Sleep – Marijuanaut’s Theme (The Sciences)

Zware Metalen is hét online magazine over metal uit Nederland. De redactie kiest daarom elke maand haar favoriete nieuwe release voor Dood & Verderf. Ditmaal kiest Zware Metalen bij monde van hoofdredacteur Usurperofthetyrants (nee, zo heet ie echt!) voor The Sciences van Sleep. En hij kiest er niet zomaar voor: nee, het stoner-album krijgt 99 van de 100 te verdelen recensiepunten. En wel hierom:

“Als een per ongeluk te diep geïnhaleerde hijs uit de bong sloeg het de metalgemeenschap om de oren: dit jaar op twintig april, werd twintig jaar na het uitkomen van Dopesmoker het nieuwe album van Sleep uitgebracht. Als bongslag bij nuchtere toestand werden stoners wereldwijd omver geslagen door de meest massieve riffs sinds de processie naar Jeruzalem wereldkundig werd gemaakt.”

Bovendien weet Sleep ook nog eens de prijs te krijgen voor het beste optreden van, zeg, de afgelopen 6 miljoen jaar, dit jaar in TivoliVredenburg, schrijft redacteur Pim Kastelein. “Dat specifieke, grommende gitaargeluid is verbluffend goed en een spaarzame verfysiekering van een genrefundament. Er schiet een elektrische sfeer door de zaal die hoort bij een genredefiniërend optreden, evenals de realisatie dat de vertoning legendarisch is.”

Obscura – Diluvium (Diluvium)

Technische deathmetal! Hoera! Het ultieme genre waar elk bandlid per nummer 100 ideeën mag opschrijven, die vervolgens echt allemaal terugkomen in de muziek, alleen dan hooguit 5 seconden. Obscura is sinds 2002 één van de vaandeldragers van dat genre. Natuurlijk is het nieuwe album dat in juli uitkomt, Diluvium, een conceptalbum, want alle ideeën die alsnog niet in muziek pasten, kun je op die manier alsnog kwijt in de teksten, hoezen, boeken en wat dies meer zij.

Obscura heeft het trouwens lekker met zichzelf getroffen, want de Duitsers omschrijven Diluvium als ‘an album that will go down in the annals of metal history as one of the most astonishing performances the genre has to offer’. Toe maar. Dat neemt niet weg dat de openingssingle ook écht heel tof is.

Skogen – När Solen Bleknart Bort (Skuggorna Kallar)

Even een spoedcursus Zweeds, om het aangename van melodische deathmetal te combineren met het nuttige van taalles. We beginnen bij het begin. Héél lang is er niet nagedacht over deze bandnaam, ben ik bang, aangezien Skogen Zweeds is voor ‘bos’. Doe dan mörkt skogen (duister bos), skog full av alvor (bos vol elfen) of Satan förlorade sin väg i skogen (Satan raakte de weg kwijt in het bos).

De single van de langspeler ‘Skuggorna Kallar’ (telefoontje van de schaduwen, maar nu ga ik twijfelen aan Google Translate) heet När Solen Bleknart Bort, wat zich heel prima laat vertalen als ‘Toen de zon wegbleef’. Gezellig bandje, dat Skogen!

Buiten In Baroeg

Madball – Set It Off (Set If Off)

De maandelijkse concerttip van Dood & Verderf krijg je als vanouds in samenwerking met metalpodium Baroeg. Dit podium op Zuid heeft trouwens een uitstekende maand achter de rug, want een crowdfundactie voor 15 duizend euro, bedoeld om het jaarlijkse Baroeg Open Air-festival mogelijk te maken, was na 3 weken al ruim overtekend. Saillant detail: er waren exact 666 donateurs nodig om de grens van 15 duizend euro te halen. Zo blijkt maar weer: duisternis is de schaduw van Satan.

Maar dat is pas in september. Eerst dus Buiten in Baroeg, de concerttip voor deze maand. Ditmaal is de tip samen te vatten in één kreet: SET IT OFF! Oftewel: Madball komt naar Baroeg! Woensdag 20 juni komen deze iconen van de hardcore uit New York naar Baroeg, een plek waar ze al jaren langskomen, ook al zijn ze het podium allang ontgroeid, legt David Kuiper van Baroeg uit.

“In Baroeg hebben duizenden bands gespeeld. Daar zijn er een aantal beroemd van geworden, bijvoorbeeld Cradle Of Filth, Within Temptation, de Staat, maar ook Madball. Sommige bands die bekender worden blijven graag terugkomen in Baroeg. Madball is er daar een van. Zulke bands spelen for old times sakes in Baroeg, net zoals Cannibal Corpse op 1 augustus.

Dit levert altijd een bijzondere sfeer op. Het publiek is oprecht vereerd dat de band in zo’n klein tentje voor hen komt spelen. En dat voelt de band als ze op het podium staan. ‘Hier was het allemaal om te doen,’ zie je ze denken, ‘publiek dat er echt voor gaat en een rauwe en underground sfeer.’ Ondanks dat je bij zulke bands dus best wel hutje mutje staat, zijn het altijd shows om niet te missen.”

20 juni dus, in Baroeg. Start a revolution, weet je!

Chelsea Grin – Dead Rose (Eternal Nightmare)

Heerlijk, deze guilty pleasure. Eigenlijk moet je hier 18 voor zijn, enorme zwarte knoppen in je oren hebben, steenkoolranden om je ogen, zwarte kruisen op je handen tatoeëren (naast enorme sleeves op je armen en in je nek, ongeacht hoe dun je bent), jezelf een gek asymmetrisch kapsel aanmeten, altijd dezelfde zwarte strakke broek dragen en – vooral! – aan violent dancing doen, maar ik ken de metalscene als een bijzonder liberale en vrijgevochten omgeving, dus ik denk dat iedereen het prima vindt dat ook ik hard ga op de deathcore van het Amerikaanse Chelsea Grin.

De jongens uit Utah zijn natuurlijk enorme drama queens, dus de samenstelling van de band verandert elke oneven dag (alcoholisme, familieproblemen, ruzies en alles, plus episch lange, emotioneel overtrokken verhalen over hun vertrek op Facebook), maar hard gaan ze zeker, zoals ook op Dead Rose. Mijn advies: nooit de bijbehorende langspelers luisteren, gewoon de krenten uit de pap halen. En vooral héél ver weg blijven bij die violent dancers, want het kost je zonder problemen één of meerdere ledematen, en in ieder geval je biertje.

Ghost – Miasma (Prequelle)

Metal met een saxofoon! Metal! Met! Een! Saxofoon! Da’s natuurlijk verschrikkelijk, maar in het geval van het Zweedse Ghost trek ik héél veel. Prequelle is het langverwachte nieuwe album van de band waar zo vaak zo veel commotie over is. Jaren deden we net alsof we niet wisten wie er nu eigenlijk achter het masker zat van frontman Cardinal Copia slash Papa Emeritus zat, maar na een rechtszaak, tegen hem aangespannen door zijn voormalige bandleden, moest hij vertellen dat hij eigenlijk gewoon Tobias Forge heet. Geen probleem, heel Ghost draait toch om hem, en dus mag hij ook zonder problemen op een nieuw album besluiten een saxofoon toe te laten. En hoe!

Resistant Culture – Shadowed Man

Bejaat. Even in 2 minuten wat deathmetal annex grindcore er doorheen rammen, dat kun je wel overlaten aan Resistant Culture uit Seattle. Het bizarre is dat deze band uit 1986 komt. 1986! Ze hebben zelfs een myspace-pagina!

De Haatplaat

Kataklysm – Outsider

Mietjes. Echt hoor. Kataklysm zijn mietjes. En ik durf niet alleen te zeggen omdat ze uit Montreal komen en hun Nederlands toch ondermaats zal zijn. Nee, ik zeg het vooral omdat Kataklysm vroeger echt helemaal geen mietjes waren. Verre van! Wie ooit, net als ik, in de jaren ‘90 opgroeide, kende Kataklysm als een soort metafoor voor het allervuigste, allerhardste, allerergste dat metal te bieden had. Waar niet-metalmensen praten over Slayer om duidelijk te krijgen hoe bizar metal is, daar spraken wel-metalmensen over Kataklysm. Zelf noemden ze hun stijl ‘northern hyperblast’. En dat was het!

Neem Frozen In Time uit 1993. Alles was opgenomen in het vriesvak van de koelkast, de zanger was net met zijn longen onder een stoomwals terechtgekomen, de drummer heeft een 7 minuten durend spasme en de gitaristen zijn vervangen door twee spechten die een plectrum in hun bekken hebben gesoldeerd gekregen, onder stroom staan en met hun koppen op gitaren staan te hakken.

Goed, het was niet om aan te horen. Maar het is wel hilarisch!

Anno 2018 is Kataklysm 13 albums rijk, een paar miljoen demo’s en ep’s daargelaten. Maar anno 2018 is Kataklysm vooral heel erg slecht. De productie is kut, de riffs zijn kut, de zanger is kut, de teksten zijn kut. En de melodieën? Die zijn episch kut. Het houdt het midden tussen de melodische deathmetal (hihi) van In Flames (maar dan nog slechter dan dat ze tegenwoordig klinken), de riffs van Pantera en de refreinen van Caliban, en dat alles dan ook nog eens superslecht uitgevoerd. Vroeger was dat veel leuker. Toen was Kataklysm ook kut, maar hilarisch kut. Nu is het gewoon kut, iets wat al geldt voor 90% van alle metalreleases. Stomme Canadezen.

Zelf een tip voor de haatplaat? Mail naar inge@doodenverderf.nl, dan luister ik er met sardonisch plezier naar.

Hegemone – Mara

Met nog geen duizend luisterbeurten doet ‘Mara’ precies wat elke obscure metalband wil: niet opvallen. De ‘blackened post-metal’-mannen van het Poolse Hegemone doet vaak denken aan Cult Of Luna en Isis, maar dan net wat satanischer, en net wat meer blackmetal. Plus, en dat is zowel een pro als een contra voor een obscure band:  soms klinkt het net te goed om geen aandacht op te vragen.

Schrijf als eerste een reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: