Toets "Enter" om naar de inhoud te gaan

Dood & Verderf – oktober 2018: Deicide, Bloodbath, Sick Of It All en meer

Dood & Verderf – oktober 2018: Deicide, Bloodbath, Sick Of It All en meer
Dood & Verderf

 
 
00:00 / 58:56
 
1X
 

Satan heeft ze weer voor het uitkiezen in dit uur van Dood & Verderf. Deicide grossiert in omgekeerde kruizen, meerdere bands uit Noord-Europa roepen hel en verdoemenis aan, en zelfs satanisten uit Gelderland en Overijssel laten zich niet onbetuigd. Dat en meer hoor je in de oktober-editie van Dood & Verderf, je maandelijkse overzicht van de beste nieuwe metalreleases.

Bloodbath – Bloodicide (The Arrow Of Satan Is Drawn)

Oldschool Scandinavische demonische deathmetal. Dat is wat Bloodbath belooft – en mijn hemel, wat weten die jongens hun belofte na te komen. Bloodicide is de openingssingle van het later te verschijnen The Arrow Of Satan Is Drawn (als dat geen kicke titel is, dan weet ik het ook niet meer).

Bloodbath is bovendien – en daar gaan metalheads hard op – een allstar-band, met leden van legendarische acts als Paradise Lost, Opeth, Katatonia en Hypocrisy. Dat doen ze al 20 jaar, maar nog steeds klinken deze jongens zo urgent als een epipen bij een anafylactische shock.

Leuk detail: op Bloodicide zingen naast Nick Holmes (Paradise Lost) ook Jeff Walker (Carcass), John Walker (Cancer) en Karl Willets (Bolt Thrower) mee. En het album komt ook nog eens uit op Peaceville, zonder twijfel één van de belangrijkste metallabels ooit. Hoe episch wil je het hebben?

Deicide – Defying the Sacred (Overtures of Blasphemy)

In de vorige uitzending van Dood & Verderf maakte ik er al melding van: er is een constante strijd in de metalscene tussen twee bands over wie nou eigenlijk het hardst gaat op Satan. Die strijdt woedt tussen enerzijds het Poolse Behemoth, die ik vorige maand draaide, en anderzijds het Amerikaanse Deicide.

Het geheime wapen van Deicide is zanger & bassist Glen Benton, die – ik vermoed elke 666e minuut – een verhit omgekeerd kruis in zijn voorhoofd zet om toch vooral goed duidelijk te maken wie Satans favoriete homeboy is. Ook offerde hij vroeger regelmatig dieren tijdens optredens, wat onder meer bomaanslagen op Deicide opleverde. Never a dull moment met satan dus! Échte satanisten zetten trouwens hun vraagtekens bij hoe true Glen is, want volgens hen is het meer show dan innerlijk salpeterzuur.

Dat neemt niet weg dat op Overtures Of Blasphemy Deicide héél veel superkicke deathmetalriffs neerzet, met Defying The Sacred als absoluut kopstuk. Als dit de soundtrack van de hel is, dan geeft dat een heel ander perspectief op de mogelijkheden van het hiernamaals.

Zwaar Aanbevolen

Kwade Droes – Misdaad Loont (De Duivel en zijn gore oude kankermoer)

De Duivel en zijn gore oude kankermoer’. Dat is de welluidende titel van het debuut van Kwade Droes, een obscure blackmetalgroep uit, jawel, Gelderland, uitgekomen op het even trv kvlt-label Ván Records. En dat is ook meteen de Zwaar Aanbevolen-tip van deze maand, uit de koker van het online metalmagazine Zware Metalen.

Want, zo schrijft recensent Bart Al Foet, “Kwade Droes is satansgespuis, donkere proleten vol hellepus. Vunzige kinkels die de kunst der Zwarte Metalen laat heropbloeien in al zijn smerigheid. Onbeschaafd atavisme vol venijn. Verklankte chaosmagie door loodvergiftiging en delirium tremens, probeer het je voor te stellen. Nochtans is het niet experimenteel of avant-garde, dit is gewoon bijzonder zieke black met fluctuerende frequenties die ranzig ronken en ruisen tot je met een rottig gevoel achterblijft. Sinds juni 2018 staat deze op repeat in het Vagevuur.”

En dus krijg je van ons, namens Zware Metalen, dit stukje esthetiek uit het zevende niveau van de hel: Kwade Droes met Misdaad Loont.

De hele recensie vind je op www.zwaremetalen.com

Dragonlord – Dominion (Dominion)

Het is dat ik ouder word en een zwak heb voor bands die klinken als andere bands uit mijn jeugd, anders had ik natuurlijk gezegd: Dragonlord, luister, dit kun je niet doen. Want wie ook het ronduit geniale Nexus Polaris gehoord heeft (en dan vooral openingstrack ‘The Sulphur Feast’), een plaat uit 1998 van Covenant die zo onuitstaanbaar goed was dat de wereld nog steeds twijfelt aan zijn legitimiteit, die kan bij Dominion niet anders denken dan: dat moet je niet willen.

Maar ja. Titeltrack ‘Dominion’ klinkt wel serieus kicke. Plus dat Dragonlord, net als Covenant, een allstar-band is, met leden van onder meer Testament en Death. Maak alleen niet de fout om de rest van het album ook te luisteren, want dat is tenenkrommend slecht. Niet. Doen.

Niet doen.

Nee, echt niet.

Het blijven toch Amerikanen he?

Promethee – Convalescence

Even een stukje spierballenmetal in de lijn van Gojira en Lamb of God. En nee, het zijn géén Amerikanen, hoe zeer je dat ook bij dit soort bands denkt. Promethee komt uit Zwitserland, het land bij uitstek waar je echt heel goed je best moet doen om een reden te vinden om boos te worden op het bestaan (misschien omdat je een hekel aan bergen hebt? of aan een bovenmodaal inkomen? chocola? afijn).

Wat Promethee interessanter maakt dan de gemiddelde Amerikaanse metalband, is dat het heel lastig in een genre te plaatsen is. Soms lijkt het emocore, soms djent, soms melodische deathmetal, soms screamo, soms tech metal, maar nooit tegelijkertijd, en nooit alleen maar.

Buiten in Baroeg

Burgerkill – Integral

Waar de term ‘deathmetal’ minder plezierige associaties oproept, is natuurlijk Indonesië. Ook termen als ‘Burgerkill’ en ‘Deadsquad’ zijn momenteel minder op z’n plek. Maarja. Dit zijn wel juist de elementen die je zondag 28 oktober terughoort in metalpodium Baroeg. Die avond vind namelijk het Beast from East-minifestival plaats, met daarop 3 Indonesische metalbands: Burgerkill + Insanity + Deadsquad.

De grote naam deze avond is Burgerkill, een soort Machine Head, maar dan – iemand zij dank – zonder Robb Flyn. Of, zoals ze graag op YouTube in de reacties bij dit nummer zeggen: Waaooww. Keren banget nih. 🙏 Sukses selalu buat Burgerkill dan semua nya tanpa terkecuali. Aminn ya robbal alamin 🙏. Tulungagung, Jawa Timur menyapa 🤗

Plus, ook niet onbelangrijk: de opbrengst van de avond gaat naar arme kinderen op het platteland van Java. Vandaar de Buiten in Baroeg-tip voor Beast from East, op 28 oktober in Baroeg.

Sick Of It All – Inner Vision (Wake the Sleeping Dragon!)

Laat ik eerst met de verheldering beginnen. De Amerikaanse hardcoreband Sick of it All wordt soms verward met System of a Down, vanwege nogal soortgelijk opgebouwde bandnaam en hun soms een beetje op elkaar lijkende geluid. System of a Down heeft een album en track die Inner Vision heet. En Sick of it All nu dus ook. Maar Sick of it All is absoluut geen System of a Down. God verhoede.

Even voor mensen die net komen kijken: Sick of it All is één van de grootste namen uit de hardcore-scene van New York en doet al sinds de jaren ‘80 mee op het hoogste niveau. En natuurlijk is het niet écht écht metal, maar fuck dat. Inner Vision is een track die gemaakt is om elk optreden instant te veranderen in een kolkende pit, inclusief een Lou Koller die zowaar klinkt als Slayers Tom Araya. Dat wordt serieus ribben kneuzen als begin november de langspeler Wake the Sleeping Dragon! uitkomt.

Thron – Beyond The Gates (Abysmal)

Wie net als ik maniakaal zoekt naar nieuwe metalreleases, weet dat de reactie-afdelingen op websites die nieuwe platen bespreken, voor 99% uit bagger bestaan. Maar ja. Die overige 1% pakt soms dusdanig goed uit, dat je toch altijd de reacties blijft lezen. Thron is daar het levende bewijs van, een tip die ik uit de reactiekrochten van het Amerikaanse Metalsucks haalde. Ze tikken nog geen 10 duizend plays op Spotify aan, maar ze klinken alsof alles wat blackened deathmetal leuk maakt, in één track is gestopt.

Fun fact: het is onbekend wie de leden zijn van deze Duitse band (dat is, als je namen als SXIII, ZIV, PVIII, TVII en SAMCA niet meetelt als identificeerbare objecten). En als je de bandfoto ziet, kun je aan niets anders denken dan dat Thron bestaat uit Nazgul, die zielzuigende monsters uit Lord of the Rings. Mijn advies: Abysmal komt in een oplage van 300 stuks uit op rood vinyl. Support your local Nazgul en koop dat ding.

Haatplaat

The Monolith Deathcult – Fist of Stalin (Vergelding)

Nee, dit is geen plaat die ik zelf haat. En nee, dit is ook Rammstein niet. Maar mocht je ooit nog eens je trve kvlt-vrienden boos willen maken, dan moet je zeker deze plaat van The Monolith Deathcult opzetten. Dit drietal uit Kampen (waar anders!) heeft namelijk een kunstzinnige missie waar je zonder problemen een horde blackies in coma mee kunt krijgen: het genre deathmetal verbreden door de muziek te bestempelen als ‘supreme avant garde death metal’ en te flirten met dance en klassieke muziek.

Mocht je hard gaan op kaders, hokken, genres, definities en conventies, dan is The Monolith Deathcult je favoriete nieuw-te-haten-band. En mocht je graag het experiment aangaan, dan kun je met Fist of Stalin geweldig door loopgraven marcheren, tegenstanders vermoorden en atoombommen afschieten.

Pigs Pigs Pigs Pigs Pigs Pigs Pigs – Shockmaster (King of Cowards)

Nee, Pigs Pigs Pigs Pigs Pigs Pigs Pigs is geen band voor of door moslims, gok ik. Maar misschien is anti-islam stoner wel de evenknie van antichristelijke blackmetal. In metal heb je toch nooit te weinig genres, dus dit zou een prima aanvulling zijn.

Volgens de Britse band bevat het album King of Cowards in zijn teksten referenties aan de 7 dodelijke zonden. Onbedoeld nog wel. “That’s the fire and brimstone Catholic teachings I picked up at school coming into play there!”

Schrijf als eerste een reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: