Toets "Enter" om naar de inhoud te gaan

Dood & Verderf – november 2018: Rammstein, Slipknot, Warrel Dane en meer

Dood & Verderf – november 2018: Rammstein, Slipknot, Warrel Dane en meer
Dood & Verderf

 
 
00:00 / 58:04
 
1X
 

Laat je niet in de luren leggen door de bands in de titel van deze uitzending: we gaan ouderwets hard rammen, met allesvernietigers als The Order Of Apollyon, Evoken en Vanhelgd. Maar Rammstein, daar ben ik gewoon heel boos over. Slipknot viel best mee. En Warrel Dane is niet voor niets overleden. Tel daar wat progmetal en sludge bij op, een unicum uit Zuid-Afrika én de concerttip van Baroeg, en alle ingrediënten zijn aanwezig voor een vrolijk uur verse metal tijdens Dood & Verderf.

The Order Of Apollyon – The Lies Of Moriah (Moriah)

Soms, als ik muziek hoor, ongeacht het moment, wil ik theatraal nederzijgen op de knieën, mijn gebalde vuisten bloedend ten hemel richten, het manische hoofd in de nek leggen, en enkel kannibalistisch de goden van weleer aanschreeuwen. Wie goed oplet op de Maasboulevard in Rotterdam ziet me dat soms ook doen, tijdens het hardlopen, want de subliem-diabolische aansporing is dan sterker dan mijn geest of lichaam.

En dat, precies dát gevoel, dat heb ik bij dit nummer van The Order Of Apollyon. Bereid je dus voor. Dit is Dood & Verderf met ‘The Lies Of Moriah’.

De band bevatte in zijn tienjarige bestaan ooit onder meer leden van grootheden als Carcass en Cradle Of Filth, maar doet het tegenwoordig met een Franse line-up met pakkende namen als B.S.T., S.K., S.R. en A.K. Dat houd je met blackmetalbands. Ook de referenties aan Lord of The Rings (Moriah ken jij – want geef maar gewoon toe dat je LOTR-fan bent, je luister naar metal, dat kan niet anders – natuurlijk ook als Khazad-dûm, de mijnen van de dwergen onder de bergen van mist waar het volk van Durin woonde, het grootste koninkrijk ooit gebouwd door dwergen).*

Maar laat je niet in de luren leggen door de clichés: dit album is serieus duister en serieus kicke.

* Fuck, mijn fout. Ik hoor net van de band dat mijn aanname niet klopt:

Btw not a big deal but there is actually no Tolkien reference in this album. The Moriah we refer to is the one from the Old Testament (Abraham’s story in Genesis)

Haken – Puzzle Box (Vector)

Progmetal-alert! Ja, ik weet het, dit is voor systeembeheerder-metal die een emotionele breakdown te verduren hebben vanwege een mislukte migratie naar Windows 10 van het serverpark, maar dat neemt niet weg dat Puzzle Box van Haken erg, erg indrukwekkend is. (dat vinden de systeembeheerders trouwens ook, het album Vector krijgt overal absurd hoge cijfers)

Natuurlijk komen ze uit Londen (dit is niet ironisch bedoeld, Londen kent blijkbaar veel systeembeheerders die metal maken, plus dat ik niet zeker weet of Haken niet stiekem gewoon Arcane Roots is), natuurlijk spelen ze polyritmisch, natuurlijk hebben ze per nummer net iets meer ideeën dan tijd, en natuurlijk stapelen ze vocalen. En toch vind ik het kicke, al was het maar vanwege de superdikke productie en ongegeneerde fusion-synthesizers.

Zwaar Aanbevolen

Evoken – The Weald Of Perished Men (Hypnagogia)

Elke maand geeft het online metal magazine Zware Metalen zijn Zwaar Aanbevolen-tip voor Dood & Verderf. Ditmaal is het redacteur Joost Aarts die het diabolische offer brengt. Aarts gaf maar liefst een 9,5 aan de nieuwe plaat van Evoken, een Amerikaanse band die al dik 25 jaar de religie van funeral doom & death predikt. Dat betekent: tergend lange nummers, zoals afsluiter The Weald Of Perished Men.

Aarts schrijft daarover: “Na beluisteren ben je rijp voor een dikke vitamine D-shot (of een uplifting middel van eigen keuze), want zonder deze kom je de winter niet meer door. Een brullende John Paradiso “please let me die” en vervolgens clean “let me go”. Dit is pure depressieve drainage van je innerlijke wezen. Tot nul gereduceerd en nog steeds verslavend mooi waardoor je keer op keer deze kwelling wilt blijven ondergaan. Dit is Evoken.”

De hele recensie vind je op www.zwaremetalen.com

Zombies Ate My Girlfriend – Nothing Can Save You (Shun The Reptile)

Deze is gewoon te kicke om te laten liggen. Want dit is Zombies Ate My Girlfriend. En Zombies Ate My Girlfriend komt uit Kaapstad in Zuid-Afrika. Een unicum voor Dood & Verderf, want ik heb blijkbaar een enorme blinde vlek voor dit continent.

Nu ben ik daar niet alleen in, want op Spotify luistert vrijwel niemand naar Zombies Ate My Girlfriend. En dat terwijl Nothing Can Save You, afkomstig van Shun The Reptile, zeer oké is, met z’n gekke combinatie van djent, metalcore, groove metal en deathmetal. Bovendien heeft de band een prachtig, hoopgevend en lyrisch motto: if you’re born to be hanged, you’ll never drown.

URSA – Dragon’s Beard (Abyss Between The Stars)

Heerlijk dit. Heerlijk! Absurd psychedelische stonersludgedoom, doorgevoerd van de LSD-waardige artwork en albumtitel Abyss Between The Stars tot de repeterende tracktitels – en natuurlijk de muziek! URSA (props als je ze al kent, want ze hebben amper een paar duizend afspeelbeurten op Spotify) komt uit de Bay Area (yay, Metallica-alert!) in Californië en heeft een missie: “six epic tales that transport the listener to a mystical realm where wizards, dragons and witches rule the land.” En of, lieve mensen. En of!

De mooiste, meest poëtische reactie op het album is deze: “Doom: that most sublime of sonic species. A tonal territory of wizards, warlocks, downtuning and distortion. Where spells and sorceries reanimate riffs, and dark vows are taken amid ceremonies of amplification. From that domain hail URSA, and ascendant ambassadors are they.”

Oja, en op het album speelt de gitarist ook banjo. De zanger neemt zelfs een orgel mee! What’s not to like?

Buiten in Baroeg

Wolfheart – Valkyrie (Constellation Of The Black Light)

Nee, Amorphis zit er niet bij. Maar verder krijg je op zaterdag 17 november alles wat Finland goed kan met metal. Tijdens The Burning Cold Over Europe komen twee kopstukken uit de melodieuze-deathmetalscene van Finland langs in Baroeg: Omnium Gatherum en Wolfheart, aangevuld met de Finnen-die-in-het-verkeerde-land-geboren-zijn van Nothgard. En dus is dat de Buiten in Baroeg-tip van deze maand.

“Voor zover ik weet is dit het enige optreden in Nederland van de drie bands”, legt Francis Pronk van Baroeg uit. “Omnium Gatherum speelde eerder met bands als Amon Amarth, Dark Tranquillity, Amorphis, Ensiferum en Nile, dus niet de minsten. Bovendien is deze band live zeer strak, iets waar ik altijd zielsgelukkig van word. Oftewel: komt dat zien!”

Vanhelgd – A Plea for Divine Necromancy (Deimos Sanktuarium)

Zweedse deathmetal (swedeath voor intimi)! Dat is alles waarmee je je puberteit in de jaren ‘90 nóg miserabeler wist te maken. Het klinkt een beetje als Bolt Thrower qua intensiteit, maar dan met de melodieuze kwaliteiten waar Scandinaviërs blijkbaar mee geboren worden. Het Zweedse Vanhelgd zet bovendien een vocalistenduo in voor extra veel impact.

En dan die titels he, op Deimos Sanktuarium, oftewel het heiligdom voor de personificatie van de paniek uit de Griekse mythologie? A Plea for Divine Necromancy, Profaned Is the Blood of the Covenant, Så förgås världens härlighet (Zweeds voor Sic transit gloria mundi, oftewel ‘Zo vergaat de heerlijkheid van de wereld’, dat gepreveld wordt bij de kroning van een nieuwe paus) en het altijd hoopgevende Här finns ingen nåd (Er is hier geen genade).

Warrel Dane – Shadow Work

Verwarrende plaat dit. De zanger hiervan, Warrel Dane, is namelijk al een jaar dood. Warrel Dane, die je misschien kent als zanger van onder meer Sanctuary en Nevermore, overleed eind vorig jaar aan een hartaanval. Hij was toen alleen al bezig met de opnames van een solo-album, en dat werk is nu afgerond in de vorm van Shadow Work. Nu kun je ook moeilijk afgeven op iemand die dood is, maar Shadow Work is ook gewoon heel tof. Dikke riffs, prima zang in vele varianten, slimme composities en stemmige keyboards. Vooral de titeltrack Shadow Work is erg de moeite waard.

Haatplaat

Rammstein – Sehnsucht

Nee, dit is geen nieuw nummer. Nee, dit is geen onbekend nummer. Nee, ik haat de band absoluut niet. Maar wie net als ik op donderdagochtend 8 november achter een laptop zat te F5’en (nee, niet doen, dan verdwijn je uit de rij, doe het niet, verversen is de satan!) om tickets te bemachtigen voor Rammstein, om er na 10 minuten achter te komen dat heel Marktplaats al volgeplempt is met kaarten die tot vier keer over de kop gaan, elke 3 minuten tegen de browser schreeuwend dat ik in de rij wil blijven, soms valse hoop krijgend van een laadscherm, om een uur later de melding te krijgen dat het bestelde object toch niet geleverd kon worden, die mag veel haten. Niet Rammstein. Till Lindemann en zijn vrienden zijn mijn homeboys for life, of beter gezegd mein Freunde fürs Leben.

Maar alle ticketopkopers, die mag je onbegrensd haten hoor! Ik snap dat wat zij doen legaal is, want dit is hoe ons economisch systeem van vraag en aanbod werkt. Maar dan vind ik ook dat ik de uitvoerders daarvan mag haten.

Enig lichtpunt in deze misere: de haat ontstond bij vele teleurgestelde fans, dus stelt Tweede Kamerlid Peter Kwint van SP kamervragen over de huidige verkoopmethode. Ooit komt het dus goed. En tot die tijd mag je verlangen naar iets dat je niet kunt krijgen zoveel je wilt, iets waarbij dit nummer van Rammstein uitstekend van pas komt.

Slipknot – All Out Of Life

Dit is gek. Ik had dit nummer eigenlijk bedoeld als Haatplaat. Maar hoe vaker ik de nieuwe single van Slipknot luister, des te leuker ik hem vind. Dus ja, Slipknot is die band voor en door gekkies uit de jaren ‘90, een miserabele periode in onze geschiedschrijving waarin nu-metal populair was. Maar All Out Of Life is echt heel erg prima, getuige ook de inmiddels +10 miljoen views op YouTube.

Volgens zanger Corey Taylor is de single “the anthem that reminds people that it’s not the date on the music – it’s the staying power.” Nouja. Die methode om de verkoop van oude albums een boost te geven, vergeven we hem maar. Ook de groteske, bizarre, over the top-videoclip strekt niet direct tot grote hoop dat het weer goedkomt met Slipknot. Maar de muziek! De muziek! De woede, het refrein, de drops, alles! Alles moet kapot! Als vanouds!

Schrijf als eerste een reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: