Toets "Enter" om naar de inhoud te gaan

Dood & Verderf – mei 2018: Zeal & Ardor, Candlemass, Elfsgedroch en meer

Dood & Verderf – mei 2018: Zeal & Ardor, Candlemass, Elfsgedroch en meer
Dood & Verderf

 
 
00:00 /
 
1X
 

Zeal & Ardor – Waste (Stranger Fruit)

Nee, op metal-wikipedia Metal Archives doet elke moderator net alsof zijn neus bloedt, maar Zeal & Ardor is toch écht wel een metalband, zij het één met exotische invloeden. De Zwitser-Amerikaan Manuel Gagneux had eerder een kamerpopproject én legt zich met Zeal & Ardor toe op ‘negro-spirituele avant-gardemetal’, dus dat is bidden in de satanskerk.

Bovendien staat Zeal & Ardor op Lowlands, dus hij is officieel de metalscene ontgroeit. Nog gekker: Zeal & Ardor staat, samen met Gojira, op het Montreaux Jazz Festival in Zwitserland. Laat dat de pret niet drukken: Waste, de tweede single van het in juni verschijnende Stranger Fruit, is geweldig. Bovendien staat Zeal & Ardor ook gewoon op Wacken Open Air en Graspop Metal Meeting, dus je mag dit gewoon te gek vinden hoor!

Lik – Celebration of the Twisted (Carnage)

Ja, natuurlijk is dit Zweeds! Net te gruizig en te oldschool deathmetal voor het Gotenburg-geluid, dus ze komen uit Stockholm, onze vrienden van Lik, een gezellig Zweeds woord voor ‘lijk’. En hoewel ze klinken alsof ze rechtstreeks uit de jaren ‘80 komen, inclusief solo’s met te veel echo en een drummer die te hard in de productie is gezet, is Lik nog maar 4 jaar actief. Is het vernieuwend? Nee, natuurlijk niet, gekkie. Is het tof? Absoluut!

Zwaar Aanbevolen

Just Before Dawn – Bombs Over Bremen (Tides of Blood)

Zwaar Aanbevolen is de maandelijkse keuze van het metalmagazine Zware Metalen. Ditmaal draagt redacteur Ghostwriter zijn favoriete release van de afgelopen tijd aan: Bombs Over Bremen van Just Before Dawn, een deathmetalrammer zonder poespas, speciaal voor alle fans van Bolt Thrower en Hail of Bullets. De hele recensie vind je op Zwaremetalen.com. In een notendop:

“Binnen het metalgenre komt het wel eens voor dat je als luisteraar iets aantreft wat álle knoppen op precies de juiste manier indrukt. Deze keer in de vorm van death metal zonder poespas, old-school zoals Bolt Thrower en Hail Of Bullets het bedoeld hadden, uitgebracht op het Nederlandese Raw Skull Recordz.

Bombs Over Bremen bevat geen jazzy loopjes, geen technisch gepriegel op de vierkante millimeter, geen postrockhipstershoegazevegan-uitstapjes en vooral geen momenten om even het gas terug te nemen. Gewoon echte, originele old school death metal voor echte, originele old school metalheads die hompen vlees roosteren op de barbacue en bier zuipen uit grote blikken.”

Candlemass – House of Doom (House Of Doom)

Ja, iedereen had het er afgelopen maand over: Rats, de nieuwe single van de Zweedse culthypemetalact Ghost, inclusief nieuwe frontman. Daarom ga ik voor het reële alternatief uit Zweden met dezelfde cultstatus. Het is misschien wat minder theatraal, maar muzikaal stiekem een stuk interessanter. Plus: een band die al 33 (!) jaar bestaat, mag af en toe wel een voorkeursbehandeling krijgen. Oftewel: House of Doom, de nieuwe single van Candlemass!

Het enige serieus verneukeratieve aan deze single is dat het onderdeel is van een gelijknamige soundtrack voor een online fruitmachine. Ja, er zitten doodshoofden in, ja, Satan speelt mee, maar toch. Een online gokspel? Met muziek van Candlemass? Dat voelt een beetje als kids voor heroïne interesseren door er een gratis EP van Slayer bij te geven. Ik snap dat je geld wilt verdienen, maar kom op hee! Fruitmachines? Reeeeaaalllly?

Skeletonwitch – Fen of Shadows (Devouring Radiant Light)

Zeer glad ijs natuurlijk, blackenend heavy metal uit de Verenigde Staten, maar de jongens van Skeletonwitch gaan er niet doorheen. Fen of Shadows is een uitstekende voorbode van het zesde album, Devouring Radiant Light, dat in hun woorden black, thrash, death, prog én doommetal biedt. Ze kunnen ook alles he, Amerikanen?

Afijn. De eerste single stelt niet teleur, dus misschien dat juli dit jaar de Theory Of Everything van de metal het levenslicht ziet. Wie weet!

Buiten In Baroeg

Rosetta – Neophyte Visionary

Buiten in Baroeg is de maandelijkse concerttip van Dood & Verderf, in samenwerking met het Rotterdamse metalpodium Baroeg. Ditmaal tipt het podium het optreden van komende zondag 13 mei, als je vanaf 3 uur terecht kunt op Zuid voor Nonsun, Maudlin én headliner Rosetta. En om dit laatste gaat de middag vooral, hoe lastig het ook wordt, schrijft David Kuiper van het podium.

“Het is een soort van ‘running gag’ hier op kantoor: als directeur Leon en ik een band allebei écht goed vinden dan wordt het niet zo druk. Daar zijn heel wat voorbeelden van, en in mei is dat Rosetta. Dat is verder niet altijd erg: als ‘muziek-professional’ ben je toch op een andere manier met muziek bezig dan anderen. Dat heeft ontegenzeggelijk invloed op je smaak.”

Daar komt bij, vertelt David, dat post-metal nog niet zo heel erg aanslaat bij Baroeg-bezoekers. :Dat zijn toch vaak de oldschool liefhebbers, vaak puristen en die zitten niet te wachten op filmisch gepiel. Maargoed, het is tijd om daar verandering in te brengen. Want Rosetta weet de boosheid van hardcore, de bruutheid van metal en de gelaagdheid van postrock samen te brengen in een overdonderend geheel. Je moet er wel even voor gaan zitten maar dan is ook het genieten. Dat gunnen wij iedereen. Het is tijd voor verheffing. Luister Rosetta!”

Maar mocht je denken: dat Rosetta is veel te moeilijk voor mij, ik wil juist oldschool rammen!, dan heb ik dé ultieme oplossing voor je. Komt ie!

Gruesome – A Waste Of Life (Twisted Prayers)

Net Death toch? Precies. Daarom. Goed, niet zo goed natuurlijk, maar zelfs de onoplettende luisteraar zal af en toe zich opeens afvragen of hij niet stiekem naar Pull The Plug of Inside Crystal Mountain luistert. Zelfs het logo lijkt op dat van Death!

Da’s ook allemaal geen toeval, want het Amerikaanse Gruesome (met leden van Exhumed en Malevolent Creation) is ontstaan nadat de oprichters in een Death-tributeband speelden. Sterker nog: het is de missie van Gruesome om het geluid van Death verder te verspreiden, dus er wordt ook druk samengewerkt met mensen die op welke manier dan ook bij Death betrokken waren, zoals producers en illustratoren. Oldschool trash en death dus. Chuck Schuldiner, de in 2001 overleden frontman Death, hoort en ziet – ongetwijfeld vanuit de hel, waar hij graag zit en zelfs Satan soms nog de stuipen op het lijf jaagt – dat het goed is.

Elfsgedroch – De Broedermoordvloek (Dwalend bij Nacht en Ontij)

Opeens is er een mini-hype van Nederlandstalige blackmetalreleases. Het Gentse Wiegedood kwam afgelopen maand namelijk met De Doden Hebben Het Goed III (ja, deel 3 alweer!), maar die plaat moet het afleggen tegen de nieuwe Elfsgedroch, ondanks de hilarische video van Wiegedood over een man die zo pathetisch nep en zo 12 minuten onnodig naakt boven een knisperend haardvuur hangt, dat ik de track bijna zou draaien.

Elfsgedroch dus. Uit Groningen. Dat voelt überhaupt al een stuk meer blackmetal dan Gent. De Nederlandstalige teksten van bijvoorbeeld ‘De Broedermoordvloek’ doen een beetje denken aan Blofs ‘hier aan de kust’, maar dan door de ogen van iemand met serieuze zelfmoordneigingen, getuige zinnen als

De zee, zo woest, zo hongerig, zo verwoestend

Door de gaten in de duinen

De vloeibare dood grijpt om zich heen

Alles is verloren

Plus: een album met als track ‘Het dansende duivelslicht van Dood & Verderf’, dat kan ik moeilijk overslaan.

De Haatplaat

Jonathan Davis – Everyone (Black Labyrinth)

Ooh, wat zat ik er lekker klaar voor: Jonathan Davis, de zanger van Korn, komt met een nieuw solo-album. Dat is natuurlijk heerlijk haten voor open doel! Opslagtank vitriool erbij gepakt, pek en veren uit de kast gehaald, en gaan met die Haatplaat!

Maar eigenlijk is ‘Everyone’, de tweede single van Black Labyrinth, best oké. Ten eerste is het enorm catchy, een beetje zoals Serj Tankian, de zanger van System Of A Down, solo oorspronkelijk ook een stuk toegankelijker was. Ten tweede is de bijbehorende videoclip alleraardigst. Goed, Davis playbackt slechter dan Bulletje oké zou vinden, maar de combinatie van doorgeslagen religiegekkies, obscure blauwe melk en doorgeladen geweren werkt prima. En ten derde klinkt Davis oprecht boos over conformisme, dus ik kan hem ook niet betichten van effectbejag.

Ongetwijfeld wordt de hele langspeler niet al te best, want openingssingle What It Is was dat zeker ook niet. En dat is prima. Want één goede single van Jonathan Davis is al meer dan ik ooit had kunnen verwachten.

Zelf een tip voor de haatplaat? Mail naar inge@doodenverderf.nl, dan luister ik er met sardonisch plezier naar.

Mammoth Weed Wizard Bastard – The Master and His Emissary (Totems)

Wie er weleens geweest is, snapt waarom Mammoth Weed Wizard Bastard uit Noord-Wales klinkt zoals het klinkt. Het is namelijk een mysterieus gebied waar je nog regelmatig vermoed feeën, dwergen en goblins tegen het lijf te lopen. Op een nieuwe split-ep, samen met Slomatics, laat het viertal uit Wrexham (die naam!) twee keer in dik tien minuten horen hoe psychedelische sludge en doommetal ook kan klinken. Of, om Mammoth Weed Wizard Bastard te citeren:

“Three ape descendants and an astral seraphim combining their powers to generate colossal interstellar arias of plutonium weight. We are the ideal soundtrack to your next intergalactic voyage or black hole exploration. Powered by Druid Doom Riff Technologies version 1.6.”

Schrijf als eerste een reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: